CBTiSTANBUL

Beck Yönelimli Kognitif Terapi

Ajite Hastada Sözel Olarak Gerilimi Düşürme (Verbal De-escalation): Amerikan Acil Psikiyatri Derneği BETA Projesi (Ajitasyonun Değerlendirilmesi ve Tedavisinde En İyi Uygulamalar) Gerilimi Düşürme (de-escalation) Çalışma Grubu Ortak Görüş Beyanı

Posted By on May 20, 2020

Ajitasyon, acil müdahale gerektiren akut bir davranışsal acil durumdur. Ajite hastaları tedavi etmek için geleneksel yöntemler, yani rutin kısıtlamalar ve istemsiz ilaçlar, zorlayıcı olmayan bir yaklaşıma çok daha fazla önem verilerek değiştirildi. Deneyimli uygulayıcılar, bu tür müdahalelerin gerçek bir taahhütle gerçekleştirilmesi durumunda başarılı sonuçların daha önce düşünülenden çok daha sık olabileceğini keşfettiler. Yeni paradigmada, 3 aşamalı bir yaklaşım kullanılmaktadır. İlk olarak, hasta sözlü olarak tedaviye dahil edilir; sonra işbirlikçi bir ilişki kurulur ve son olarak, hasta ajite durumdan sözlü olarak ayrılır. ‘Verbal de-escalation’ genellikle hastayla ilgilenmenin ve değerlendirme ve tedavisinde aktif bir ortak olmasına yardımcı olmanın anahtarıdır; ancak bazı durumlarda gönüllü ilaç tedavisi ve çevre planlaması gibi sözel olmayan yaklaşımların da önemli olduğunu kabul ediyoruz. Ajite hasta ile çalışırken, 4 ana amaç vardır: (1) hastanın, personelin ve bölgedeki diğer kişilerin güvenliğini sağlamak; (2) hastanın duygularını ve üzüntülerini yönetmesine ve davranışlarının kontrolünü sürdürmesine ya da kontrol altına almasına yardımcı olmak; (3) mümkün olduğunda kısıtlama kullanmaktan kaçınmak ve (4) ajitasyonu arttıran zorlayıcı müdahalelerden kaçınmak. Yazarlar, `De-escalation’ın 10 alanını ” kullanarak, de-escalation için uygun eğitimin uygun temellerini detaylandırıyor ve müdahale yönergeleri sunuyor.


Referans: Richmond, J. S., Berlin, J. S., Fishkind, A. B., Holloman Jr, G. H., Zeller, S. L., Wilson, M. P., … & Ng, A. T. (2012). Verbal de-escalation of the agitated patient: consensus statement of the American Association for Emergency Psychiatry Project BETA De-escalation Workgroup. Western Journal of Emergency Medicine, 13(1), 17.

Saygılarımla,


Psk. Mübeccel Oskay


Comments

Leave a Reply

Proudly Powered by WordPress | Theme by The Cloisters | Entries RSS  Comments RSS